Niezbyt wysokie, o łagodnych wierzchowinach, stanowią
najdalej na zachód wysuniętą polską część Sudetów. Od zachodu
zamknięte Bramą Żytawską, od Karkonoszy oddzielone Przeł. Szklarską.
Są starym, orograficznie rozczłonkowanym i silnie zdegradowanym
masywem. Tworzą go granity (w części centralnej) otoczone skałami
zmetamorfizowanymi (głównie gnejsy i łupki łyszczykowe). Stanowią
dział wodny między zlewiskami mórz: Północnego i Bałtyku.
W polskiej części Gór Izerskich leżą dwa pasma: Grzbiet Kamienicki
(Kamienica, 973 m) i Wysoki Grzbiet (Wysoka Kopa, 1126 m).
Lasy, bardzo zniszczone podczas klęski ekologicznej
w latach osiemdziesiątych, powoli są zastępowane nowymi uprawami.
Przerażające do niedawna swoją wymową "martwe lasy" zostały wykarczowane,
dzięki czemu można oglądać naprawdę ciekawe perspektywy na Karkonosze,
Góry Łużyckie, Kotlinę Jeleniogórską, Góry Kaczawskie oraz liczne
okoliczne zamki.
Liczne spłaszczenia wierzchowinowe, często o małym
odpływie, przy danym klimacie sprzyjają rozwojowi torfowisk wysokogórskich
z bogatymi, często unikalnymi roślinami. Obecnie istnieją dwa
rezerwaty przyrodnicze: "Torfowisko Doliny Izery" i "Krokusy
w Górzyńcu". W Górach Izerskich sporo jest także ciekawych
terenów dla turystyki rowerowej, konnej i narciarstwa biegowego (na
Polanie Jakuszyckiej odbywa się m.in. bieg Piastów).
Świeradów Zdrój - 5 tys. miasto uzdrowiskowe
zlokalizowane w dolinie Kwisy u stóp Stogu Izerskiego.
Historia uzdrowiska sięga połowy XVIII wieku. Odkryto wtedy
lecznicze właściwości miejscowych wód i wybudowano pierwsze
uzdrowiska. W roku 1934 odkryto źródła wód radoczynnych, co
umożliwiło prowadzenie kuracji radonowych. W Świeradowie warto
zobaczyć zabytkowy kompleks zdrojowy z Domem Zdrojowym z 1899
roku, Pijalnię wód i najdłuższą na Dolnym Śląsku (80 m) drewnianą
Halę Spacerową. Cały kompleks znajduje się w Parku Zdrojowym,
w którym rośnie wiele okazów roślin egzotycznych. Przez Park
przebiega główny szlak sudecki (znakowanie czerwone) im. Mieczysława Orłowicza (pioniera
powojennej turystyki w Sudetach), który swój początek ma właśnie
w Świeradowie.
Czerniawa Zdrój - położona w dolinie Czarnego
Potoku będąca obecnie dzielnicą Świeradowa jest dobrze znana jako miejsce,
w którym leczy się choroby dróg oddechowych u dzieci.
Rezerwat "Torfowisko Izerskie" - zespół torfowisk
wysokich i przejściowych położonych na Hali Izerskiej i Kobylej
Łące. Oprócz torfowców występuje tu także brzoza karłowata
i kosodrzewina. Torfowisko leży pół godziny drogi od Chatki
Górzystów, na szlaku czerwonym do Orla;
niesamowite ( i niebezpieczne) nocą.
Rezerwat "Krokusy w Górzyńcu" - rezerwat ścisły
położony w terenie łakowo-leśnym przy Kopalnianej Drodze. Przedmiotem
ochrony są stanowiska krokusa szafrana.
Hala Izerska - bardzo pięknie położona, w dolinie
Izery; panuje na niej surowy klimat o czym może świadczyć fakt,
że w lipcu zanotowano tutaj temperaturę powietrza -3,5°C
i m.in. dlatego znajduje się tutaj najniższe stanowisko kosodrzewiny.
Na Hali zauważalne są także pozostałości spacyfikowanej przez Rosjan
wioski Gross Iser i jedyny obiekt, który ocalał znany obecnie jako
Chatka Górzystów. Hala leży na niebieskim
szlaku, 1 godz. drogi ze Świeradowa.
Wysoka Kopa (1126 m) - jest najwyższym szczytem Gór
Izerskich; trawersuje ją czerwony szlak
(im. Orłowicza) ze Świeradowa.
Smrek (1123 m) - wierzchołek przez, który przebiega
granica polsko-czeska i zielony
szlak, na którym funkcjonuje przejście turystyczne.
Wysoki Kamień (1058 m) - budują go łupki hornfelsowe;
jest świetnym punktem widokowym nad Szklarską Porębą z panoramą
rozciągającą się na Karkonosze, Kotlinę Jeleniogórską i otaczające ją
pasma.
Kopalnia kwarcu "Stanisław" - położona na Izerskich
Garbach, na wschód od Wysokiej Kopy, niecałe 3 godz. drogi ze Świeradowa
Zdr. W pobliżu zgrupowanie skałek hornfelsowych pod wspólną nazwą
"Zwalisko", przez które przebiegają szlaki czerwony, niebieski, i zielony.